Op deze website wordt het denken in duurzaamheid doordacht vanuit christelijk perspectief. De twee bijbels pijlers van deze doordenking zijn sjaloom en hoop. Hier staat sjaloom centraal.

De inhoud van het woord sjaloom komen we door de hele de bijbel heen tegen, zo ook in het niet zo populaire bijbelboek Leviticus. In Levitcus lezen we dat er om de vijftig jaar een jubeljaar dient plaats te vinden. In dat jaar worden slaven weer vrijgelaten, schulden kwijtgescholden en krijgt men kwijtgeraakte bezittingen terug. Het jubeljaar zoekt het rechtvaardige herstel van maatschappelijke verhoudingen. De uitgangsposities waren dan wel gelijk, maar mensen hebben hun gebreken en ondergaan lotgevallen. Sommigen zijn arm geworden, anderen rijk. Het Jubeljaar heeft niet alleen oog voor de menselijke relaties. Ook heeft zij oog voor de gesteldheid van de aarde. In het Jubeljaar mag het land namelijk ook niet bewerkt worden. Men moet leven van de vruchten die de bodem zonder bewerking oplevert en van de oogst van het voorafgaande jaar. Kort samengevat, in het Jubeljaar rusten mensen en rust het land. Het jubeljaar lijkt er op te wijzen dat de tot standkoming van het rijk van God niet primair afhangt van menselijke krachten of van de krachten van de natuur. Natuurlijk zijn er ecologische en agriculturele redenen aan te voeren die zo'n maatregel als rust voor het land met het oog op een productief rendement rechtvaardigen. De dichter Willem Barnard schrijft echter dat we dan voor we het weten zo'n stukje Schrift in de sfeer trekken van: ‘Slimme jongens, die Joden’. De kern van dit bijbelgedeelte is dat het ten diepste gaat om het besef dat ons (voort)bestaan afhankelijk is van God. Sjabbat bekent dus meer dan ophouden. Het betekent ook de verantwoording uit handen geven. God heeft beloofd dat hij de bevrijding van zijn schepping brengt. Mensen mogen vasthouden aan deze belofte en hierin meedoen. Deze belofte is er één van gerechtigheid, vrede en heelheid van de schepping. Dit komt tot uitdrukking in het ene Hebreeuwse woord sjaloom. Een vergezicht, maar zo nu en dan ook al heel dichtbij.

Verlangen naar gerechtigheid, vrede en heelheid van de schepping
De sjaloom die we tegenkomen in het Jubeljaar heeft het welzijn van de gemeenschap in zijn breedst mogelijke betekenis op het oog, het leven in al zijn vormen en diversiteit. Dit welzijn voor de hele gemeenschap mag daarom vanuit het christelijk geloof altijd en overal de ster aan het firnament zijn waarop gekoerst wordt. Het doel is niet om bij de ster te komen. Het doel is om aan de hand van deze ster de koers in deze wereld te bepalen. Dit streven naar sjaloom creëert ruimte. Het wekt een verlangen waarbinnen werkelijk geleefd kan worden. Met behulp van deze ster mag de christelijke geloofsgemeenschap haar koers bepalen en de koers bijstellen als ze hoe dan ook uit koers raakt. Op deze wijze vindt ze waarden achter oude woorden terug als richtinggevend in nieuwe tijden. De woorden uit Leviticus 25 vinden we ook terug op the Liberty Bell in Pennsylvania (Verenigde Staten). De tekst op de bel zegt: Elk vijftigste jaar zal voor jullie een heilig jaar zijn, waarin kwijtschelding wordt afgekondigd voor alle inwoners van het land.

Foto Liberty Bell
In deze hoedanigheid hebben de woorden uit Leviticus bijgedragen om de koers te bepalen die leidde tot de afschaffing van de slavernij. De Liberty Bell werd van legendarisch belang toen voorstanders van de afschaffing van de slavernij hem als hun symbool adopteerden. De woorden uit Leviticus van sjaloom mogen ook nu het streven naar duurzaamheid in kerk en samenleving richting en verdieping geven. In onze tijd gaat het dan ook niet alleen om rechtvaardigheid, vrede en heelheid voor de mens. Het gaat om sjaloom voor mens en natuur.

Gespreksvragen:
1.Stelling: Het is een kunst om sjabbat te vieren.
2.Stelling: Het christelijk geloof heeft alleen het welzijn van mensen op het oog.
3.Stelling: Het streven naar sjaloom werkt krampachtigheid en vermoeidheid in de hand.