Het is goed om de ontwikkeling van (biologische) voedingsproducten in een bredere context te zien om recht te doen aan de betrokken boeren. Na de Tweede Wereldoorlog stonden de beelden van honger bij iedereen scherp op het netvlies. Dit leidde tot het motto: Nooit meer een hongerwinter. De toenmalige minister van landbouw, en de latere Eurocommissaris van landbouw, Sicco Mansholt besloot binnen deze context tot de modernisering van de Europese landbouw. Hij voerde landbouwsubsidies en schaalvergroting in. De boeren zijn massaal hierin meegegaan. Het bijzondere aan deze visionair is echter dat hij in een later stadium inzag dat deze weg juist niet duurzaam was. Sindsdien heeft hij zich hard gemaakt voor vormen van duurzame landbouw. Tijden veranderen en delen van de samenleving vragen steeds vaker aan de boer rekening te houden met o.a. dierenwelzijn, landschapsbeheer en milieu. Het is gepast om de boeren eerst te bedanken voor het werk dat ze de afgelopen decennia hebben geleverd. Na een gepaste dank kan het gesprek gevoerd worden over wenselijke en eigentijdse richtingen van de landbouw. Dat er ook andere vormen mogelijk zijn dan grootschalige landbouw zien we op de eemlandhoeve, www.eemlandhoeve.nl, niet voor niets winaar van de Mansholt-prijs 2007. De kerk mag een plaats zijn waar een open gesprek plaatsvindt over een wenselijke en eigentijdse ontwikkeling van de landbouw. Een gesprek waarin geluisterd wordt naar elkaars ideeen en drijfveren. Dit gesprek met elkaar voeren is al van onschatbare waarde.