Decennia geleden is duurzaamheid begonnen als een economisch en ecologisch vraagstuk. Het heeft zich sindsdien ontwikkeld tot een breder thema. Velen kennen de Triple P-benadering van John Elkington (1997): Profit, People en Planet. Deze benadering is toonaangevend in het bedrijfsleven binnen het denken over Maatschapelijk Verantwoord Ondernemen (MVO). Het gaat in deze benadering om een verantwoorde omgang met economie, mensen en natuur. Het is een zoektocht naar een zorgvuldige balans tussen Profit (winst), People (mensen) en Planet (natuur). Op welke wijze gaat de één niet ten koste van de ander. De drie P’s worden vaak als volgt weergegeven.



Duurzaamheid daagt iedereen uit verantwoordelijkheid te nemen. Er bestaat echter geen uitgestippeld duurzaam traject. Duurzaamheid is veel eerder navigeren en bakens verleggen op onbekend terrein. Het is een weg van vallen opstaan. Hier is moed voor nodig. Sommigen laten dit al zien. Bedrijven richten zich bijvoorbeeld steeds meer op hun maatschappelijke verantwoordelijkheid. Ze worden zich ervan bewust dat er meer is dan financieel rendement alleen. Ook de lokale geloofsgemeenschap wordt uitgedaagd om verantwoordelijkheid te nemen. Niet in de laatste plaats omdat ook in de lokale geloofsgemeenschap de omgang met geld, mensen en natuur aan de orde van de dag is. De Triple P-benadering is daarom ook bruikbaar voor de geloofsgemeenschap. Toch moet de lokale geloofsgemeenschap dit model vanuit haar eigen identiteit eerst kritisch doordenken. Dan pas doet ze recht aan zichzelf en het proces van duurzaamheid. Zij moet het model verdiepen en verrijken door het te waarderen vanuit het christelijk geloof. Want alleen door dit geloof krijgt de geloofsgemeenschap oog voor het doel dat God met zijn schepping heeft.

Dit geloof is geen set van waarheden of een pakket van geboden en verboden. In de eerste plaats is het een manier van omgaan met jezelf, met de werkelijkheid om je heen, met mensen, dieren en dingen. Het christelijke geloof is een levend verhaal waarin het leven van mensen een plaats heeft en waarin bepaalde vormen van leven als zinvol verschijnen. Dit geloof helpt mensen om vruchtbaar betrokken te zijn op eigentijdse vraagstukken. Deze vraagstukken zelf en de sporen van God die erin aan het licht komen, kunnen mensen dan opnieuw leren handelen. In de christelijke spiritualiteit is er een diep besef, dat de omgang met jezelf, andere mensen en de niet-menselijke schepping te maken heeft met de beloftevolle wijze waarop God zich tot de schepping verhoudt. De kerk van Schotland omschrijft spiritualiteit dan ook als een poging om te groeien in fijngevoeldigheid ten aanzien van jezelf, anderen, de niet-menselijke schepping en God, die in en boven dit alles is.